Przejdź do treści
Tylko Góry
Za granicą 6 min czytania

Tre Cime inaczej: nocleg w Rifugio Locatelli i pierwsze światło na północnych ścianach

Przed 5:00 wyszedłem spod Rifugio Locatelli, a północne ściany Tre Cime odcinały się od jaśniejszego nieba jak wycięte z kartonu. Pierwsze światło różowiło dolomit i wydobywało kształt wież lepiej niż popołudniowe słońce. Poniżej trasa, czasy i plan noclegu, który daje ten moment bez porannego wyścigu z Misuriny.

Tre Cime di Lavaredo o świcie, północne ściany, Rifugio Locatelli
Tre Cime di Lavaredo o świcie. Fot. Mirko Barsanti, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

W skrócie

  • Czas marszu 1 h 30 min Auronzo → Locatelli; pętla ok. 4 h
  • Dystans ok. 10 km pętla
  • Przewyższenie ok. +400 m (2320 → 2405 m plus przełęcze)
  • Trudność łatwa, wysokość powyżej 2300 m
  • Sezon lipiec – wrzesień
  • Start Rifugio Auronzo, 15:00 dzień pierwszy; 5:00 dzień drugi

Jak dojechać z Misuriny do Rifugio Auronzo

Płatna droga z Misuriny prowadzi do Rifugio Auronzo na 2320 m n.p.m. Przy schronisku jest parking, ale latem obowiązuje limit wjazdów. W sezonie lepiej jechać autobusem liniowym. Rifugio Auronzo to schronisko-przystanek. Autobus dojeżdża pod taras, auta stoją przy szlaku, a marsz zaczyna się od drzwi. W polskich górach takiego schroniska nie ma.

Łatwy dojazd nie zmienia wysokości. Startujesz powyżej 2300 m, a tam chłód, wiatr i popołudniowa burza liczą się bardziej niż długość podejścia. Jeśli to twoja pierwsza wycieczka w góry, godzinę odwrotu ustal na parkingu.

Dzień pierwszy: przez Forcella Lavaredo do Rifugio Locatelli

Do Auronzo przyjechałem po południu i o 15:00 ruszyłem szlakiem 101 na północną stronę masywu, przez Rifugio Lavaredo i Forcella Lavaredo (na mapach też Paternsattel).

Najkrótsze dojście

Szlak 101 to najkrótsze dojście do Locatelli: 1 h 30 min marszu, a z postojami na przełęczy i pod ścianami dwie godziny. Za przełęczą otwiera się północna strona masywu. Widać stamtąd schronisko. Alternatywą jest droga z Auronzo przez Forcella Col de Mezzo (szlak 105, Dolomitenhöhenweg 4). Zajmuje 2 h i przyda się do zamknięcia pętli.

Dlaczego Dolomity wyglądają inaczej

Dolomity powstały z dawnych raf koralowych, a dolomit wietrzeje pionowo. Zamiast stożków dostajesz więc wieże i płaskowyże, a trzy główne szczyty mają osobne sylwetki. Cima Ovest ma 2973 m, Cima Grande 2999 m, a obok stoi Cima Piccola. O zachodzie skała różowieje (enrosadira). To nie jest folder turystyczny, tylko zjawisko optyczne: kolor pojawia się na ścianach na krótko i zmienia się z kątem słońca.

Pętla wokół Tre Cime, Rifugio Auronzo
Pętla wokół Tre Cime. Fot. Fantasy, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Ile trwa pętla wokół Tre Cime di Lavaredo

Pętla wokół masywu ma około 10 km, +400 m i 4 h marszu, z przerwami pięć godzin. Nocleg dzieli ją na dwie części: spokojne popołudnie z Auronzo przez Lavaredo i Forcella Lavaredo do Locatelli oraz poranek wokół zachodniej strony masywu. Dzięki temu nie musisz pilnować ostatniego autobusu do Misuriny.

Uwaga

Burze w Dolomitach często przychodzą po południu, a między Auronzo i Locatelli nie ma ani jednego drzewa. Wyjście przed 5:00 to nie romantyzm, tylko plan na dzień bez piorunów.

Nocleg w Rifugio Locatelli i pierwsze światło na północnych ścianach

Rifugio Antonio Locatelli – S. Innerkofler (Dreizinnenhütte) stoi na 2405 m n.p.m., u stóp Monte Paterno, dokładnie naprzeciw północnych ścian. Należy do sekcji Padwa CAI i działa latem. Nocleg wyłącznie z rezerwacją: bez potwierdzenia nie licz na wolne łóżko po dojściu.

Wyjście przed świtem wymaga czołówki. Rano powyżej 2300 m bywa blisko zera nawet w lipcu, więc czapka i rękawiczki jadą w plecaku niezależnie od upału w Misurinie. Zna to każdy, kto nocował w Téryho chacie na 2015 m.

Pierwsze światło na Cima Grande

Północna ściana Cima Grande ma 550 m. Rano światło podkreśla jej pionowy układ, a perspektywa jej nie skraca. W 1933 Emilio Comici oraz Angelo i Giuseppe Dimai wytyczyli na niej w trzy dni drogę VI stopnia. Zużyli 350 m liny, 90 haków i 40 karabinków. Do końca 1961 droga miała ponad 500 przejść. Te liczby mówią o skali więcej niż zachwyty. Ze szlaku ściana wygląda jak jednolita płaszczyzna, a dla wspinaczy to konkretne linie i stanowiska.

Okiem architekta

Locatelli stoi na 2405 m dokładnie naprzeciw trzech północnych ścian. Tu lokalizacja jest widokiem, a reszta budynku jest wobec niej drugoplanowa. Sekcja Hochpustertal DuOeAV rozumiała to już w 1881, gdy powstały pierwsze plany chaty. Obecny budynek postawił Alpenverein Südtirol w 1922. Poprzedni rozniosły w 1915 włoskie granaty, a przez dwa lata schroniskiem był barak wojskowy. Wojna jest tu warstwą architektury, a nie dopiskiem do historii.

Zupełnie inny typ to Auronzo na 2320 m, czyli schronisko-przystanek, jakiego w Polsce nie ma. Nad wszystkim wisi naturalny okap Cima Ovest: nawis wysunięty w rzucie o około 40 m od podstawy ściany, największy w Alpach. W deszcz jest pod nim sucho jak pod dobrze zaprojektowanym dachem.

Dzień drugi: pętla wokół masywu i front, który tu został

Przed 5:00 ruszyłem spod Locatelli pod północne ściany. Różowe światło pojawiło się na dolomicie, zanim na szlak dotarł ruch z Auronzo. Większość ludzi idzie pętlę zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W przeciwną stronę idzie się swobodniej, choć na wąskich fragmentach częściej mijasz idących z naprzeciwka.

Okopy, jaskinie i resztki umocnień

Wokół Monte Paterno zachowały się okopy, jaskinie i resztki umocnień z frontu I wojny światowej. Nie tworzą muzeum. Leżą w tym samym terenie, przez który prowadzą szlaki. Historia schroniska mówi to samo, bez dopowiadania scen. Pierwszą chatę otwarto w 1883 (termin przesunęła powódź we wrześniu 1882; pomysł Karla Stembergera, właściciela hotelu Post w Sexten). W 1915 zniszczyły ją włoskie granaty, a w latach 1920-22 schroniskiem był barak wojskowy. W 1922 Alpenverein Südtirol postawił nową chatę, a w 1923 państwo włoskie wywłaszczyło ją na rzecz sekcji Padwa CAI. Losy budynku pokazują zmianę granic.

Tu widać różnicę między Dolomitami a Zillertalem: tam krajobraz tworzy układ dolin, grani i schronisk, a tu pionowa skała stoi na płaskowyżu jak osobny obiekt.

Kiedy jechać i jak rezerwować

Sezon trwa od lipca do września. Rano bywa blisko zera, a po południu rośnie ryzyko burz. Zarezerwuj Locatelli, zanim ułożysz resztę planu. Sprawdź też drogę z Misuriny i połączenie autobusowe. Start o 15:00 pasuje do krótkiego dojścia z Auronzo, ale nie przy niepewnej pogodzie, bo otwarty teren nie daje osłony. Wtedy zmień godzinę lub termin. Wyjście o 5:00 drugiego dnia pozwala przejść większość trasy przed popołudniową zmianą pogody i daje pierwsze światło na ścianach. To jest powód noclegu.

Warianty: Monte Paterno i Val Fiscalina

Monte Paterno (Paternkofel) nad Locatelli to osobny wariant z własnym przebiegiem i warunkami. Nie traktuj go jak dodatku do pętli tylko dlatego, że szczyt stoi obok schroniska.

Dojścia z dolin

Z Sexten przez Fischleinboden i Talschlusshütte doliną Altenstein (szlak 102) idzie się 4 h. Z Höhlensteintal doliną Rienzy (też 102) idzie się 3,5 h. Oba warianty zaczynają się w dolinie i omijają płatną drogę do Auronzo. Dzięki temu lepiej czuć, jak wysoko leży schronisko. Przy noclegu możesz wejść z jednej strony, a zejść drugą, jeśli rozwiążesz transport.

Praktycznie

  • Droga z Misuriny do Rifugio Auronzo jest płatna i latem limitowana; w sezonie kursuje autobus.
  • Rifugio Locatelli przyjmuje na nocleg wyłącznie z rezerwacją i działa w sezonie letnim; wyjście przed świtem wymaga czołówki.
  • Powyżej 2300 m n.p.m. w lipcu temperatura rano bywa bliska zera; zabierz czapkę i rękawiczki.
  • Pętlę większość osób przechodzi zgodnie z ruchem wskazówek zegara; w przeciwnym kierunku idzie się swobodniej.

Stan na wrzesień 2026, sprawdź przed wyjazdem.

Przed 5:00 północne ściany są jeszcze ciemne, a jasny pas nieba szybko wydobywa ich pionowy układ. Nocleg w Locatelli daje ci ten obraz bez porannego wyścigu z Misuriny. Wybrałbyś noc pod ścianami czy jednodniową pętlę z Auronzo?